Blog: Drie dagen samen genieten en afzien tijdens 'The Ride Ardennes 2017'

BEAT Cycling Club

Eindelijk was het zover; ‘The Ride Ardennes 2017’ in het hart van de Waalse Ardennen. Drie dagen fietsen heuvel op-en-af langs snelstromende beekjes en rotspartijen vanuit het schilderachtige La Roche-en-Ardenne.

Velen zijn waarschijnlijk bekend met het fenomeen ‘The Ride’. In korte tijd is dit evenement uitgegroeid tot een van de ultieme fiets bucketlist-doelen waar je in 8 etappes van de Stelvio in Italië naar de Cauberg in Valkenburg fietst. Mocht je dus nog motivatie zoeken voor volgend jaar; je kan je nog inschrijven voor de editie van 2018. ‘The Ride Ardennes’ is zeg maar ‘het kleine broertje’ en Max en ik waren erbij namens BEAT Cycling Club.

Check hier de toffe aftermovie van The Ride Ardennes 2017:

 

"Weertje, hè?"

De week voorafgaand aan het evenement vertelde het weerbericht dat ik veel fietskleding moest pakken vanwege de verwachte hoeveelheid regen en lage temperaturen. Op de Facebookpagina van ‘The Ride’ was er zelfs een vraag of de routes overdekt waren. Dus gewapend met meerdere fietsbroeken, arm- en beenstukken, regenjasjes, ovenschoenen en twee paar schoenen reed ik zo’n 350 kilometer vanuit Amsterdam richting de Waalse Ardennen voor bestemming Camping Floreal.

Aangekomen op de camping werden we, ondanks de regen, opgewacht door een geweldig welkomstcomité. Ik was verrast door het enthousiasme en de gastvrijheid die uitstraalde van de organisatie en de grote hoeveelheid vrijwilligers. Uiteenlopend van masseurs, verzorgers voor onderweg en op de camping, de keukenploeg, mechaniekers en EHBO’ers. Je realiseert je dan weer dat deze vrijwilligers geweldig werk doen en zonder hen dit niet mogelijk is. Nogmaals een dikke pluim voor al deze vrijwilligers! Tijdens de drie dagen is het overnachten ook prima geregeld. Slapen in je eigen tent, camper of een tent of appartement via de organisatie, het kan allemaal. Ondanks de flinke regenbuien heeft iedereen het 's nachts gelukkig droog en warm gehouden.

Het mooie van ‘The Ride’ is dat je even kan ervaren hoe het is om te leven als een ‘wielerprof’. Dus fietsen, eten, slapen en weer fietsen. Hoe heerlijk is het als je alleen maar moet nadenken over wat je aantrekt en meeneemt op de fiets. Geen gedoe alleen maar fietsen en wat zorgen maken over het weer en de benen. En dat eten...dat was klasse! Want hoe heerlijk is het als je gefietst hebt en je bij terugkomst direct kan aanschuiven voor een maaltijd. In de ochtend een prima ontbijt en bij terugkomst werden we opgewacht met soep waar even later een pastamaaltijd werd geserveerd afgetopt met een heerlijks stuk appeltaart. Deze maaltijden gaven de nodige moraal aangezien het fietsen best pittig was. Vrijdag was de eerste etappe die gepaard ging met veel regen en was het weer even wennen aan de twijfelachtige staat van het wegdek. Een gat hier een grindpad daar; dus goed opletten was het devies.

De laatste twee dagen - afzien en genieten

Op zaterdag stond de Koninginnerit op het programma. 185 km en zo’n 3000 hoogtemeters door België, Luxemburg en Duitsland met iconische klimmen als de Côte de Samree & Côte de Wanne. Helaas werden we ook tijdens de Koninginnerit getrakteerd op veel regen en tegenwind wat de dag zwaar maar heroïsch maakte. Het gaf dan ook een voldaan gevoel toen de finish bereikt was en we als helden ontvangen werden. Het bijzondere van ‘The Ride’ is dat er naast het fietsen in de avond een mooi programma is waar de hoogtepunten van de dag worden gedeeld en vooruit gekeken wordt naar de etappe van morgen zelfs met een heuse wielerquiz!

De laatste dag waren de weergoden ons gunstig gestemd en bleef het droog met zelfs een voorzichtig zonnetje. Rond half negen waren we allemaal vertrokken voor de derde en laatste etappe met legendarische heuvels als de ongemeen steile Mur de la Vélomediane (Pied Monti) en heel wat vriendelijkere klimmen als de Barrière de Champion en Forneau Saint-Michel. Dit maakte de etappe als een waardige afsluiter van drie dagen fietsen in de Waalse Ardennen. Natuurlijk mocht de podiumceremonie niet ontbreken en kreeg iedereen zijn glorieuze ‘moment of fame’ compleet met medaille en rondemiss. Als ik ‘The Ride’ moet samenvatten tot enkele zinnen; het is er absoluut een voor op je lijstje. Je wordt als fietser in de watten gelegd en hoeft alleen maar bezig te zijn met fietsen. Daarbij is het echt tof om in contact te komen met andere fietsers, vrijwilligers en de organisatie om samen een geweldige tijd te hebben.

Hartelijke groet,

Herman van Tilburg