Blog Theo Maucher: Een grote stap achteruit voor het baanwielrennen

Theo Maucher

Een gedurfde uitspraak: wereldbekerwedstrijden zouden wedstrijden moeten zijn waar de beste renners van de wereld tegen elkaar in competitie komen, maar alleen is dat niet het geval in het baanwielrennen.

Vergelijken

Als ik even een vergelijking mag maken? De World-Tour op de weg, de wereldbekers in het veldrijden of het mountainbiken schuiven geen limieten naar voren voor de deelnemende landen. Al de beste Eliterenners mogen starten, ongeacht hun nationaliteit. Alleen is dat niet het geval voor de baan. De deelnamequota voor een land zijn altijd beperkt geweest, maar sinds 5 maart 2018 zijn die nog verder teruggeschroefd: van 4 naar 3 sprinters per land en van 3 naar 2 Keirin-renners. Mijn vraag is: waarom?

Wielerfederaties

Zou het kunnen dat het baanwielrennen het laatste bastion is waar wielerfederaties nog een rol te spelen hebben in topsport? Tenslotte lijken ze in alle andere disciplines (weg, veldrijden en mountainbike) hun invloed over de profteams verloren te hebben en net die domineren vandaag mee de sport. Je zou haast denken dat professionele baanploegen niet zo welkom zijn. En dat is jammer. In plaats van de opportuniteiten te zien van een extra speller in het baanwielrennen, lijken federaties schrik te hebben om aan invloed en belang in te boeten. Ik kan alleen maar vaststellen dat verdere beperkingen succesvolle landen in het baanwielrennen zoals Nederland, Duitsland of Groot-Brittannië verhinderen om met hun beste renners deel te nemen.

Olympische Spelen

Het belangrijkste argument voor deze beslissing is een eerlijke kwalificatierangschikking richting de Olympische Spelen in Tokio. Op de weg of in het mountainbiken zijn er eerlijke kwalificatienormen zonder enige deelnamebeperking aan wereldbekerwedstrijden of de World-Tour.

Resultaat

Het resultaat is dat BEAT-renner Theo Bos, nog derde op de sprint in de laatste wereldbekerwedstrijd in Minsk in januari, volgend seizoen niet kan deelnemen omdat Nederland al drie wereldklassesprinters in huis heeft met Lavreysen, Hoogland en Büchli. Het klinkt ironisch, maar je zou denken dat de UCI liever een onbekende renner uit Iran of Indonesië aan de start ziet verschijnen.

Stel je voor dat Tiesj Benoot, de heroïsche Winnaar van de Strade Bianche een tijdje geleden, niet zou mogen starten in een volgende World-Tourwedstrijd omdat België met Van Avermaet, Gilbert en Wellens al beter geplaatste renners heeft. Dat is gewoonweg en logischerwijze ondenkbaar!

WK Apeldoorn

Tijdens de recente wereldkampioenschappen in Apeldoorn heeft Nederland een grote stap vooruitgezet als wielernatie op de baan. Het baanwielrennen in het algemeen heeft recent echter een grote stap achteruitgezet.

Lees hier de vorige blogpost in deze serie: Een toekomstige terugblik