De afdaling was het begin van een hele indrukwekkende dag

Marcus Groeneveld

#RoadToBEAT blog van pionier Marcus Groeneveld’ over zijn Alpe d’HuZes.

Het zit er dan echt op. Na maanden ernaar toe geleefd te hebben was 1 juni dan eindelijk daar. Voor mij en mijn 2 vrienden was het de eerste keer dat we de in de vroege ochtend om half 4 in het donker afdaalden, achter de motor aan, langs de kaarsjes naar beneden. De afdaling was het begin van een hele indrukwekkende dag.
Om 5 uur konden we voor de eerste keer naar boven. De benen voelde goed en we probeerden onze hartslag laag te houden om zoveel mogelijk te blijven sparen. Naar iets minder dan anderhalfuur kwamen we boven en onder luid gejuich van familie en duizend toeschouwers begonnen we snel aan de tweede klim, we zouden ze nog een aantal keer zien die dag.

Elke klim had zo zijn eigen verhaal, of eigenlijk beter gezegd, elke klim had wel duizend eigen verhalen. We probeerden tijdens de klim veel contact te hebben met andere deelnemers, want uiteindelijk doe je dit samen voor één doel, alleen heeft ieder z'n eigen beweegreden. Het verhaal dat het meest indruk op mij maakte was het verhaal van Sophie, een meisje van 8, die samen met haar vader de berg beklom. Op de achterkant van haar fiets had ze een foto van haar moeder, iets waarvoor je op die leeftijd nooit omhoog zou moeten fietsen. Na zo iets gezien te hebben ben je helemaal niet meer bezig met je eigen fysieke gesteldheid. Elke keer vlieg je omhoog!

De hele dag was het eigenlijk heel mooi weer. Echter tijdens onze vijfde beklimming werden we overvallen door een enorme wolkbreuk. Bij bocht 7 werden we tegengehouden omdat er een motorrijder was geraakt door de bliksem. Niemand mocht meer door en we probeerden allen te schuilen in een grote legertent. De organisatie bracht snel hulp voor de mensen die onderkoelt waren geraakt. Uiteindelijk zijn we met bussen naar boven gebracht. Een grote teleurstelling; geen finish en geen afsluiting van een bijzondere dag. Persoonlijk baalde ik heel erg.

Na maanden er naartoe geleefd te hebben voelde dit alsof ik het niet kon afmaken voor mijn moeder. Vandaar dat wij de volgende dag nog een zesde keer omhoog zijn gefietst speciaal met haar in gedachten. We zijn gestopt bij het kerkje in bocht 7 en hebben met z'n drieën gereflecteerd op ons prachtige avontuur waarbij we uiteindelijk ruim 12 duizend euro hebben opgehaald, voor degene die het zo hard nodig hebben, mede dankzij BEAT.