De Japanse keirin: hoe werkt deze race?

BEAT Cycling Club

Onze baanwielrenners Theo Bos en Matthijs Büchli rijden in Japan keirin-wedstrijden, in de vorm van toernooien. In essentie is de keirin niks anders dan 600-700 meter sprinten, nadat je op gang gebracht bent door een motor, derny of e-bike. De derny geeft vaak op ongeveer 50km/u af en de renners finishen op ongeveer 70(!) km/u. In de keirin worden over het algemeen twee regelsets aangehouden: de internationale (bijvoorbeeld Olympische Spelen en WK’s) en de Japanse. Wat is het verschil tussen die twee?

Internationale regels in de keirin

In de internationale regels loopt de keirin meestal als volgt:

6 renners starten achter een derny (een fiets met een verbrandingsmotor). De derny rijdt een aantal ronden voorop en voert het tempo vanaf ongeveer 25km/u op naar 50 km/u. Daarna rijdt hij aan de binnenkant van de baan af en rijden de renners nog ongeveer 600 tot 700 meter, waarin ze naar de finish sprinten met snelheden die tot voorbij de 70km/u lopen. Er wordt vaak geloot voor de startpositie (hoger of lager op de baan).

Japanse keirin regels

De (originele) Japanse regels lopen iets anders dan de internationale. Zo is het in Japan bijvoorbeeld zo dat er 9 renners starten en dat de derny vervangen wordt door een renner op een fiets die gangmaker speelt en dus veel minder wind vangt dan een derny. De belangrijkste verschillen zijn als volgt:

Tactieken

In Japan hebben de verschillende tactieken die je kunt hanteren allemaal een naam. Deze tactieken zijn:

Senko – Wanneer een renner “Senko rijdt”, betekent dit dat hij een ronde voor de finish op kop komt en vanaf daar probeert te winnen op pure snelheid.

Makuri – Bij Makuri komt een renner met een halve ronde te gaan op kop en probeert het dan af te maken.

Oikomi – Als een renner Oikomi rijdt, gaat hij voor de pure eindsprint. Hij zal niet proberen om eerder dan in de laatste bocht op kop te komen. Dit moet dan vaak buitenom, waardoor het tot de finishlijn spannend is. 

Renners communiceren deze tactiek vaak van tevoren, aan elkaar en aan de media. Dit is in Japan van belang, omdat toeschouwers veel geld besteden aan het gokken op de wedstrijden.

Fietsen

De fietsen die gebruikt worden in Japan zijn allemaal gelijk gemaakt om het verschil daarin te elimineren. Alle renners rijden op “ouderwetse” stalen baanfietsen met open wielen.

Baan

De baan is in Japan vaak groter dan in het Westen, variërend van 333 tot wel 500 meter. 

Traditie

Net als bij veel sporten in Azië, staat ook bij de keirin respect hoog in het vaandel. Een prachtig gebaar hiervan is dat de winnaar van de keirin een musette met hersteldrankjes krijgt, die hij daarna aan zijn acht concurrenten van de race uitdeelt. 

Geen contact met de buitenwereld

Wanneer een renner in Japan “in de keirin” gaat, verlaat hij voor even de bewoonde wereld. Hij moet zijn mobiele telefoon, laptop en alle andere communicatiemiddelen afgeven en verblijft een aantal dagen in een gebouw waar geen communicatie met de buitenwereld mogelijk is. Hierdoor is het voor keirinrenners een aantal dagenlang niks anders dan rijden, eten en slapen. Wanneer het keirintoernooi afgelopen is, krijgt de renner zijn apparatuur weer terug en mag hij weer de wereld in, hopelijk een winst rijker.

Nu weet je waar Theo Bos en Matthijs Büchli mee bezig zijn, als je ze een paar dagen niet op social media kan vinden! Heb je verder nog vragen voor de keirinrenners of over de sport? Laat het ons weten en wij zorgen dat ze beantwoord worden!