Fietsen geeft mij een gevoel van vrijheid

Andreas Bicek

Pionier Andreas Bicek over zijn #RoadToBEAT

Wereldwijd wordt BEAT Cycling ondersteund door enthousiaste pioniers. Andreas Bicek uit Rutesheim, Duitsland, is een van hen. In deze blog neemt hij je mee in zijn enthousiasme over BEAT en zijn grote passie voor de fiets.

Ik ben 45 jaar oud en woon samen met Stefanie en onze kinderen in een kleine plaats in de buurt van Stuttgart. Inmiddels heb ik een lange historie in het fietsen. Vanaf 1982 tot 1997 heb ik gereden in diverse junior/amateurcategorieën op de weg, de cross en de mountainbike.

Fietsen betekent veel voor mij, waarbij het wedstrijdelement voorop staat. Jaarlijks rij ik dan ook een aantal MTB-marathonwedstrijden. Ik vind het heerlijk om een rugnummer te dragen en mij onder te dompelen in de wedstrijdsfeer. Om het gevecht met je tegenstanders aan te gaan, maar vooral het gevecht met jezelf.

Naast het competitieve wordt fit blijven ieder jaar belangrijker en de omgang met gelijkgestemden maakt het fietsen ook fijn. Het geeft mij het gevoel van vrijheid, op avontuur gaan. Als softwareontwikkelaar is er niets heerlijker dan na een dag van hard werken de fiets te pakken voor een lange rit.

Om succesvol te worden moet je ambitieus, toegewijd, gefocust en geduldig zijn. Je moet op de lange termijn kunnen denken. Dit herkende ik meteen in het verhaal van BEAT Cycling. Daarom wilde ik graag pionier worden.

Op Twitter kwam ik voor het eerst in aanraking met de #RoadToBEAT via een bericht van Theo Maucher (partner van BEAT). Theo ken ik sinds mijn eerste ervaringen met de fiets en als Theo iets zegt over fietsen dan is het altijd interessant en vaak vernieuwend. Zijn verhaal over het clubgevoel van BEAT gaf mij direct een goed gevoel. Ik heb namelijk zelf goede ervaringen met mijn vroegere wielerclubs.

Hoewel ik nooit een professioneel renner ben geweest, herken ik het gevoel van het komen en gaan van professionele wielerploegen. Elke keer als een ploeg van het toneel verdwijnt, gaat er weer veel ervaring verloren, maar ook de banen van mekaniekers, soigneurs en renners. Sta eens stil bij de ellende die het met zich meebrengt voor hun directe omgeving.

Sommigen vinden weer een plek bij een andere ploeg, anderen blijven werkeloos achter en dat is triest. Je kunt wel stellen dat de meeste ploegen te afhankelijk zijn geworden van een grote sponsor.

Ik hoop dan ook dat BEAT Cycling blijft groeien en ik ben benieuwd naar de verdere ontwikkeling van de #RoadToBEAT. Sowieso blijf ik de berichten over de ‘BEAT Cycling Revolutie’ delen in Duitsland. Want goed nieuws moet je niet voor je houden! Ik kijk ernaar uit om in mijn BEAT-shirt rond te rijden. Je kunt mij opzoeken via de STRAVA BEAT Cycling-groep.

Tot slot is er een zin die veel over mij zegt: ‘I was infected with the cycling virus at the age of eleven – it’s cureless.’