#RoadToBEAT is net een uitdagende fietstocht

Jasmin Janssens

Toen ik afgelopen weekend op mijn racefiets door het Limburgse landschap reed, dwaalden mijn gedachten af naar mijn afgelopen BEAT-jaar. Terwijl ik samen met vertrouwde en nieuwe gezichten op de fiets tegen de natuurelementen vocht, kwam ik tot de conclusie dat ik mijn #RoadToBEAT ervaar als een uitdagende fietsrit. Er worden plannen gesmeed om samen te fietsen, een parcours wordt uitgestippeld, we starten allemaal met veel zin en een beetje nerveus, wat we onderweg zullen tegenkomen en het uiteindelijke parcours is dan nog deels onbekend, maar samen de eindmeet halen is het absolute doel. En eens daar aangekomen krijgen nieuwe fietsambities alweer vorm.

Mijn #RoadToBEAT werd op gang getrokken door het enthousiasme en de passie waarmee Geert en Bobbie me inwijdden in de wielerwereld en hun inzichten kaderden. Zelf volg ik als actieve fietser en passieve fan het wielergebeuren wel, maar dat deze wereld zo vastgeroest is, daar was ik me nooit eerder bewust van geweest. Het gevoel de wielerwereld écht vooruit te kunnen helpen met dit initiatief, voor al wie van dichtbij of ver betrokken is, dat dreef me en drijft me nog steeds om mijn schouders actief onder BEAT te zetten. En zo stond ik in maart 2016, toen een eerste persbericht de wereld inging, mee aan de wieg van dit ambitieuze project. Het werd de start van een uitdagende fietsrit waar ik écht naar uitkeek.

Net zoals in maart was ik ook bij de lancering op het WielerPassie Festival in november 2016 best een beetje nerveus. We hadden de voorbije maanden immers een aardig parcours afgelegd. Een parcours waarvan we maar een indicatief road book hadden vooraf, een parcours dat soms heuvelachtig en bochtig verliep, maar evengoed verschillende snelle stroken kende. Het enthousiasme en het doorzettingsvermogen van het voltallige team gaf mij het vertrouwen dat we op het juiste parcours aan het fietsen waren. Het parcours dat leidde naar de officiële lancering van de #RoadToBEAT, dat zo weer de start betekende van een volgende verrassende rit.

De start van de #RoadToBEAT voor het grote publiek is in mijn eigen route de hoogst bereikte top tot op heden. Net zoals bij de ‘braver than the elements’ rit afgelopen weekend, toen we samen over de eindstreep reden, zag ik bij de lancering in november stralende gezichten in het team. Gezichten met moddersproetjes, tekenend voor het afgelegde parcours, maar vooral met voldoening in de ogen en uitkijkend naar het vervolg. En dat vervolg is nu al mooier dan ik had durven dromen… Zoveel mensen die zich spontaan aanmelden als pionier, die met enthousiasme komen meedenken, die met trots het BEAT-shirt dragen op de fiets, en die bovenal geloven in ons project en de missie van BEAT Cycling Club. In de koudste weken van het jaar geeft dit een enorm warm gevoel!

Hoe ziet mijn #RoadToBEAT er verder uit in mijn dromen? Uiteraard, de lancering van de club op zeer korte termijn en BEAT-shirts zien rijden in het profpeloton en de grote wedstrijden in 2018. Maar ik zou nóg meer voldoening ervaren als alle BEAT’ers zich verbonden voelen met elkaar en met BEAT. Elk met een eigen ambitie en graad van betrokkenheid, maar allen samen aan de wieg van een duurzame verandering in de wielerwereld. Dat gevoel van verbonden- en betrokkenheid creëren betekent voor mezelf dé meerwaarde in mijn #RoadToBEAT!